पंतप्रधान मोदींनी आपल्या भाषणात काँग्रेस आणि जवाहरलाल नेहरू यांच्यावर जोरदार हल्ला चढवला होता. जेव्हा काँग्रेस खासदार प्रियंका गांधी वाड्रा यांची पाळी आली, तेव्हा त्यांनीही पंतप्रधान मोदी आणि भाजपवर निशाणा साधला. प्रियंका गांधी म्हणाल्या की, वंदे मातरम् वर बंगाल निवडणुकीमुळे वादविवाद होत आहे. त्या म्हणाल्या की, हे सरकार सध्याच्या मुद्द्यांवरून लक्ष विचलित करू इच्छिते. म्हणूनच हे वर्तमान आणि भविष्याबद्दल न बोलता नेहमी भूतकाळाबद्दल बोलते.
आज आपण हा वादविवाद दोन कारणांमुळे करत आहोत, पहिले म्हणजे बंगालची निवडणूक येत आहे. आमचे पंतप्रधान त्यात आपली भूमिका निभावू इच्छितात. यामागे दुसरा उद्देश आहे, ज्यांनी स्वातंत्र्याची लढाई लढली, ज्यांनी देशासाठी बलिदान दिले, त्यांच्यावर सरकारला नवीन आरोप लादण्याची संधी हवी आहे. देशाचे लक्ष ज्वलंत मुद्द्यांवरून हटवायचे आहे. तुमचा उद्देश आहे की आम्ही पुन्हा त्याच भूतकाळात भटकत राहावे, त्याच गोष्टींकडे पाहत राहावे, जे होऊन गेले आहे, जे संपले आहे. हे सरकार वर्तमान आणि भविष्याकडे पाहूच इच्छित नाही. ते यासाठी लायकच राहिले नाहीत.
आज मोदीजी ते पंतप्रधान राहिले नाहीत, जे एकेकाळी होते. सत्य हे आहे की हे दिसू लागले आहे. त्यांचा आत्मविश्वास कमी होऊ लागला आहे. त्यांची धोरणे देशाला कमजोर करत आहेत. माझे सत्ताधारी पक्षाचे सहकारी गप्प यासाठी आहेत कारण आतून ते देखील या गोष्टीशी सहमत आहेत. आज देशातील लोक आनंदी नाहीत. त्रस्त आहेत. अनेक समस्यांनी वेढलेले आहेत. त्या समस्यांवर तुम्ही तोडगा काढत नाही आहात.
तुमचे शासन दडपशाहीचे (दमन) शासन आहे. यांचे राजकारण दिखाव्याचे राजकारण आहे. इव्हेंट मॅनेजमेंटचे राजकारण आहे, निवडणुकीपासून निवडणुकीपर्यंतचे राजकारण आहे, लक्ष विचलित करणाऱ्या मुद्द्यांचे राजकारण आहे. वंदे मातरम् ही या देशाच्या त्याच अपेक्षांची हाक आहे, ज्यांना तुमचे शासन दररोज नाकारत आहे. आजही सीमेवर जेव्हा एखादा जवान शत्रूच्या समोर असतो, तेव्हा त्याच्या छातीत वंदे मातरम् गुंजते, आजही जेव्हा आपला खेळाडू आंतरराष्ट्रीय खेळांमध्ये जातो, तेव्हा त्याच्या हृदयाच्या ठोक्यांमध्ये वंदे मातरम् असते. आजही या देशातील करोडो देशवासी जेव्हा आपला राष्ट्रध्वज पाहतात, तेव्हा त्यांच्या ओठांवर वंदे मातरम् असते.
काँग्रेसच्या प्रत्येक अधिवेशनात १९०५ पासून आजपर्यंत सामूहिकरित्या वंदे मातरम् गायले जाते. तुम्ही सांगा की तुमच्या अधिवेशनात गायले जाते का? देशाच्या आत्म्याच्या या महामंत्राला विवादास्पद करून, तुम्ही खूप मोठे पाप करत आहात. या पापात काँग्रेस पक्ष सामील होणार नाही. हे राष्ट्रगीत नेहमीच आम्हाला प्रिय आहे, नेहमीच आमच्यासाठी पवित्र राहिले आहे, नेहमी राहील.
आजची चर्चा केवळ लक्ष विचलित करण्यासाठी केली जात आहे. कारण हे सरकार वर्तमानातील स्थिती लपवू इच्छित आहे. आज देशातील तरुण त्रस्त आहे, पेपर लीक होत आहेत, बेरोजगारी आहे, महागाई इतकी वाढली आहे. यावर चर्चा आपण सदनात का करत नाही? आरक्षणासोबत होत असलेल्या खेळावर चर्चा आपण का करत नाही? महिलांची गोष्ट होते तेव्हा मोठी-मोठी घोषणा होतात, पण त्यांची स्थिती सुधारण्यासाठी ठोस पाऊले उचलली जात नाहीत.
आपण इथे बसून छोट्या-छोट्या गोष्टी करू. आपण भूतकाळातील गोष्टी करतो, वारंवार मागे पाहतो, पण भविष्य आणि वर्तमानाबद्दल बोलत नाही. हिंमत असेल तर भविष्याबद्दल बोला, बोला की पेपर लीक का होतात, बेरोजगारी का आहे? आम्ही देशासाठी आहोत, तुम्ही निवडणुकीसाठी आहात. आम्ही कितीही निवडणुका हरलो, तरी इथे बसून राहू, तुमच्याशी लढत राहू, तुमच्या विचारधारेविरुद्ध लढत राहू. आपल्या या देशासाठी, आपल्या मातीसाठी लढत राहू, तुम्ही आम्हाला थांबवू शकत नाही.
आज आपण ज्या विषयावर चर्चा करत आहोत. तो केवळ एक विषय नाही, भारताच्या आत्म्याचा एक भाग आहे. आमचे राष्ट्रगीत त्या भावनेचे प्रतीक आहे, ज्याने गुलामगिरीत झोपलेल्या भारतातील लोकांना जागृत केले. ज्याने त्यांना ब्रिटीश साम्राज्यासमोर उभे राहून, सत्य आणि अहिंसेच्या नैतिक शस्त्रास्त्रांनी सामना करण्याची हिंमत दिली. आज ही चर्चा एका भावनेवर आहे. आणि जेव्हा आपण वंदे मातरम् चे नाव घेतो, तेव्हा तीच भावना जागृत होते. आम्हाला त्या संपूर्ण इतिहासाची आठवण येते, जो स्वातंत्र्यसंग्रामाचा इतिहास होता. त्याची वेदना, त्याचा संघर्ष, त्याचे साहस, त्याच्या नैतिकतेची आठवण करून देतो, ज्यासमोर ब्रिटीश साम्राज्य झुकले होते.
आमचे राष्ट्रगान देखील एका लांब कवितेचा एक भागच आहे. या दोघांचे भाग निवडण्यात रवींद्रनाथ टागोर यांची भूमिका होती. वंदे मातरम् च्या या स्वरूपावर प्रश्नचिन्ह उपस्थित करणे, ज्याला संविधान सभेने मंजूर केले, हा केवळ त्या महापुरुषांचा अपमान नाही, ज्यांनी आपल्या महान विवेकाने हा निर्णय घेतला. तर एक संविधान विरोधी इच्छाशक्ती देखील उघड करतो. सत्ताधारी पक्षाचे आमचे सहकारी इतके अहंकारी झाले आहेत का की ते स्वतःला महात्मा गांधी, राजेंद्र प्रसाद, रवींद्रनाथ टागोर, भीमराव आंबेडकर, सरदार पटेल, सुभाषचंद्र बोस यांच्यापेक्षा मोठे समजू लागले आहेत. मोदीजींचे आपल्या भाषणात हे म्हणणे की राष्ट्रगीताला एका विभाजनकारी विचाराने कापले गेले, हा त्या सर्व महापुरुषांचा अपमान आहे. ज्यांनी आपले संपूर्ण जीवन या देशाला दिले.
२८ ऑक्टोबर १९३७ मध्ये काँग्रेसच्या कार्यसमितीने आपल्या प्रस्तावात वंदे मातरम् च्या त्याच दोन कडव्यांना राष्ट्रगीत घोषित केले होते. या बैठकीत महात्मा गांधी, सुभाषचंद्र बोस, जवाहरलाल नेहरू, आचार्य नरेंद्र देव, सरदार पटेल, गुरुदेव रवींद्र टागोर, सरदार पटेल सर्व उपस्थित होते. या प्रस्तावावर हे सर्व महापुरुष सहमत होते. स्वातंत्र्यानंतर जेव्हा याच गीताच्या याच दोन कडव्यांना राजेंद्र प्रसाद यांनी संविधान समितीत राष्ट्रगीत घोषित केले. तेव्हा जवळजवळ हेच महापुरुष उपस्थित होते. यांच्यासोबत भीमराव आंबेडकर देखील सभेत उपस्थित होते. आणि माझे सत्ताधारी पक्षाचे नेते श्यामा प्रसाद मुखर्जी देखील उपस्थित होते. त्यावेळी कोणीही यावर आक्षेप घेतला नाही.
जितकी वर्षे नरेंद्र मोदी पंतप्रधान पदावर राहिले, जवळपास तितकीच वर्षे नेहरू या देशाच्या स्वातंत्र्यासाठी तुरुंगात होते. त्यानंतर १७ वर्षांसाठी पंतप्रधान राहिले. तुम्हाला नेहरूंकडून जेवढ्या काही तक्रारी आहेत किंवा त्यांना जेवढ्या शिव्या द्यायच्या आहेत, त्याची एक यादी बनवा. मग आम्ही एक वेळ निश्चित करतो आणि त्यावर वादविवाद करू. पण त्यानंतर हा मुद्दा संपायला हवा. मग आम्हाला जनतेच्या ज्वलंत मुद्द्यांवर चर्चा करावी लागेल.
By
